Rodzina Pietrszkiewiczów

Pietrszkiewiczowie

Leonid Pietraszkiewicz urodził się dnia 5 września 1922 roku we wsi i gminie Ostrów, powiat Baranowicze, na ziemi Nowogródzkiej.

O swoich przodkach ze strony ojca pisze on w swoich wspomnieniach następująco:
„We wsi Mizgiry, na chutorze /folwarku/ Pietraszewszczyzna, słonimskiego powiatu żył mój pradziad Stefan Pietraszkiewicz. Wiem, że zmarł on w 1943-cim roku w wieku dziewięćdziesięciu kilku lat, a zatem urodził się przed 1850-tym roku. Jego żona, a moja prababka miała na imię prawdopodobnie Olga. Mówię prawdopodobnie, ponieważ to imię występuje tuż po imieniu „Stefan” w spisie zmarłych, za których modlił się mój Ojciec.

Mieli oni 5 synów i 2 córki. Nie wiem dokładnie ile, ale liczący kilkadziesiąt hektarów folwark uległby rozdrobnieniu, gdyby obdzielono ziemią wszystkie dzieci. Toteż celem zmniejszenia skutków rozdrobnienia postawiono na korzystne zamążpójście córek i ich wyposażenie, a z pośród synów zamiast nadziału gruntów dla najmłodszego Onufrego, postanowiono sfinansować jego wykształcenie na księdza prawosławnego, co też i nastąpiło.”

Onufry Pietraszkiewicz urodził się 17 czerwca 1878r w Mizgirach. Nie wiem, kiedy wstąpił w związek małżeński z Marią Iwanowną Czabowską. Byłem w posiadaniu pamiątkowego kielicha srebrnego, który dziadek otrzymał w 1957 mieszkając na terytorium ZSRR z okazji 60-lecia służby kapłańskiej. Wnioskuję stąd, że święcenia kapłańskie otrzymał w 1897-mym roku, a zatem moi dziadkowie przed tym rokiem wstąpili w związek małżeński.

Z małżeństwa tego urodziło się troje dzieci:

mój ojciec, Sergiusz Pietraszkiewicz (25.IX.1900 – 14.X.1985);

córka Taisija (16.V.1907 – 13.VI.1985); jej mężem był Serafin Baturewicz, ksiądz prawosławny. Oboje pochowani w Świerdłowsku;

syn Eugeniusz Pietraszkiewicz (7.III.1912 – 16.IX.1977), również ksiądz prawosławny.

Najstarszy syn Onufrego i Marii Pietraszkiewiczów Sergiusz urodził się we wsi Hoszczewo na Polesiu, został oddany na naukę w seminarium duchownym. Po jego ukończeniu, dekretem Kancelarii Biskupa Pińskiego i Nowogrodzkiego Nr 176 z dnia 20 maja / 2 czerwca 1921 roku został skierowany na miejsce psalmisty w Parafii Prawosławnej św. Piotra i Pawła we wsi (siedziba gminy) Ostrów, 14 km od wsi Wielkie Łuki, tj około 30 km od m. Baranowicze.

O przodkach ze strony matki:
„Pradziad mój po matce, Mikołaj Mackiewicz był księdzem prawosławnym. Ostatnią jego parafią była wieś Siniawka, pow. Słuck, położona przy szosie Baranowicze – Mińsk. Bliższych danych o pradziadach nie znam. Wiem, że jego żona, tzn. prababka moja miała na imię Katarzyna. Wiem również, że zostali oni pochowani w tejże Siniawce – obok cerkwi. (…)

mój pobyt u krewnych mógł się zakończyć nieprzyjemnie i znaczniej szybciej, niż zamierzałem.

Nie wiem ile moi pradziadkowie Mikołaj i Katarzyna Mackiewiczowie mieli potomstwa, ale na pewno co najmniej jedną córkę i trzech synów. Córka Barbara – to chrzestna mojej matki Zinaidy Mackiewicz, urodzonej 1 czerwca, a ochrzczonej 11 października 1901 roku we wsi Bobrowicze, pow. Pińsk. Dowód: wypis z księgi metrycznej o urodzonych za rok 1901 rok Bobrowickiej Św. Paraskiewy Cerkwi, wydany 2 sierpnia 1912 roku za Nr 71 (oryginalny druk z godłem Rosji, tj. dwugłowym orłem i z adnotacją: dla celów szkolnych).

Natomiast synowie pradziadków, o których jest mi wiadome, to byli Paweł, Mikołaj i Jerzy, wszyscy księża prawosławni. Paweł przez kilka lat na przełomie 1930 /przed i po/ roku był proboszczem w m. Baranowicze i dziekanem prawosławnego okręgu baranowickiego.

Z pośród wymienionych trzech synów w niniejszych wspomnieniach uwagę skupię na Jerzym Mackiewiczu. Urodził się on 7.IV.1876r w Sławkowiczach, pow. Bobrujsk. Jego żona Ludmiła, ur. 8.I.1883 w Mińsku Litewskim. Dowód: akt nadania dla obu w/w obywatelstwa Państwa Polskiego Nr 588/AD/VI z dnia 26 stycznia 1925r. przez Urząd Wojewódzki Nowogrodzki. Mogę dodać, iż Ludmiła pochodziła z domu Strusiewicz i była córką duchownego prawosławnego – Michała Strusiewicza, diakona w Klasztorze Żeńskim w Mińsku.”

Zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego